ای خالق توانگر، تا کی فغان و زاری

وقت است تا بیاید آوای نوبهاری

 

خرداد رو به پايان ، در حسرت حقوقم

تا کی مرا ز رحمت محروم می گذاری؟

 

چندی است می نیاید لبخند بر لبانم

غم ها هبوط کرده، در این محیط کاری

 

بانو چو دید حالم، آهی کشید از دل

تحریم ها اثر کرد، نه بوس نه کناری

 

بعد از خدای منان امید بر تو داریم

بر ما عنایتی کن، آقای شهریاری